“وV قg رr” kökünden türeyen Sözcüğün “ وِقْرvigr” kalıbı yük; ağırlık demektir. (Tüm Arapça lügatlar) Zariyat/2’de görülebilir.
Sözcüğün “ وَقْرvegr” kalıbı ise “kulaktaki ağırlık” demektir. (Tüm Arapça lügatlar)
Fussılet/ 5, 44, Enam/ 25, İsra/ 46, Kehf/ 57 ve Lokman/ 7’de görülebilir.
Nuh/ 13’teki Allah için kullanılan “ وقاراًvegar” sözcüğü, isim/ sıfat olarak “ağırdan alma; görmezden gelme, duymazdan gelme, dikkate almama, ağırbaşlı hareket etme” anlamındadır.
Ki bununla Allah’ın, “suçluları hemen cezalandırmaması, onlara mühlet vermesi ve suçluların tevbelerini kabul ederek onlara büyük bir iyilikte bulunması” kastedilmiştir.
Bu sözcüğün ‘ وقرvakar’ kalıbı “ağırbaşlılık” ‘ وَقورvakûr” kalıbı da “-ağır başlı; seviyeli, olgun, ölçülü ve soğuk kanlı hareket eden” anlamıyla Türkçemize girmiştir.