“ فتىFET” Sözcüğü,” ف ت وftv” kökünden türemiş bir sözcük olup, GENÇ, DELİKANLI; YİĞİT” demektir. Müennesi “قتاةfetat”tır. Bu sözcük istiare yoluyla, yaşlı olsalar bile işlerini gençler gibi yaptıklarından onları onurlandırmak için tüm HİZMETÇİLER için kullanılmıştır. Yusuf/30, 36, 62, Nisa/ 25, Nur/ 33, Kehf/ 10, 13, 60, 62, Enbiya/ 60.
“ فتوىFetva” sözcüğü de bu kökten ve bu anlamdan gelir. Aslında “Fetva, gençleştirme, “ مفتىMüfti” sözcüğü de “gençleştiren kişi” demektir. Ki fetva vermek, kapalı bir konuyu açıklığa kavuşturmak demektir.
Kur’an’da bu sözcüğün farklı fiil formları da mevcuttur: Nisa/ 127, 176, Yusuf/ 41, 43, 46, Saffat/11, 149, 43, Neml/ 32, Kehf/ 22.
Bu kökten türeme “ فتوةfütüvvet” sözcüğü de gençlik, gençleştirme anlamı ekseninde “yiğitlik, eliaçıklık, başkalarını sevmek, dünya malına önem vermemek” anlamındadır.