Bilindiği gibi insanlardan bir topluma “ عربarab” denir. Aslında, عجمacem, عثجمucm dendiği gibi; عربarab gibi “ عُربurb” da denir. Sözcüğün öz anlamı acem; yabancı olmayan, saf, katışıksız” demektir. عربىArabiy, sözcüğü de araba mensup olan kişi” demektir. عربArab kelimesi bir ırkın ismi olmakla beraber bu ırkın köy ve şehirlerde yaşayanlarına عربarab, çölde ( باديةbâdiye) yaşayanlarına ise أعرابa‘râb (bedevî) denir. (Lisan)
Kadim lügatlarde arab, sözcüğünü Acem sözcüğünün karşıtı olarak gösterildiğini görüyoruz. Bu bize sözcüğün öz anlamı hakkında ipucu olacaktır.
الإعرابİ’rab, المعربmurib ifadeleri de arapça açık anlaşılma, güzel, fasıh okuma, konuşma anlamında kullanılmaktadır. Bu durumda الأعراب araab sözcüğü bir şeyin özü, halisi, temizi “ demek oluyor.
İbni menzur Lisanda Arab toplumuna bu ismin neden verildiği konusunda ihtlaf edildiğini bildirir. Ve şu bilgileri verir: bazıları, Allah’ın Arab diliyle ilk söylev yaptırdığı Ya’rib b Kahtan’dır. Bu da tüm yemen halkının babasıdır. İbrahim peygamberin oğlu İsmail bu toplum arasında bulunmuş ve onların diliyle konuşmuştur.
Ve denildi ki: İsmail peygamberin evlatları “ العربةAREBE” de yaşadılar Burası TİHAME”nin bir bölgesidir. Ve bu toplum, o bölgeye nispet edilerek “ عربarab” denilmiştir. (Lisan)
Derin araştırmalarda “ عربArb” sözcüğünün ilk kez (M. Ö. lX . Y.Y) Asurlular dönemindeki metinlerde yer aldığı, Ayrıca çok eski metinlerde “İsmailin çocukları” anlamında kullanıldığı tespit edilmektedir.[1]
Bu durumda عربarap toplumu için “ عربىarabıy” denmesi doğru ifade olacaktır.
[1] Ömer Acar; Arab Teriminin Kökeni- Cevâd Alî, el- Mufassal fî Târîhi’l Arab Kable’l İslâm , Câmiatu Bağdâd,